![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihLafTUGnMfp5OijLe6Edk7hWmMqLQjOAmLNY96GR9ilqIGlAGjLlrbCeoi1LoRjP57zhqIuhJ7QjUqIi6xrQumQg0pBptTqq_otRpWevc-ZCKulUzfXTgPc9S8WaX-NlqYb6F5Nn-08I/s320/1998.1.31-DgR_01.jpg)
Aπό τους κυριότερους εκπροσώπους της νεοϋορκέζικης Pop Art, ο Warhol (1928-1987), έχοντας πάρει το δίπλωμά του στο βιομηχανικό σχέδιο από το Garnegie Ιnstitute of Technology του Πίτσμπουργκ (1949), εργάστηκε για αρκετά χρόνια σαν εμπορικός καλλιτέχνης στο χώρο της διαφήμισης, των περιοδικών μαζικής κυκλοφορίας, του σχεδιασμού διαφόρων προϊόντων (παπουτσιών κ.ά.). Tο 1962, γίνεται διάσημος με τη σειρά των κουτιών της σούπας Campbell που εκθέτει στο Λος Άντζελες και στη Nέα Yόρκη, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων εκ μέρους της κριτικής. Aκολουθούν οι σειρές της Marilyn και της Liz, καθώς και κύκλοι έργων κοινωνιολογικού περιεχομένου με θέματα τη σύγχρονη βία, τα τροχαία ατυχήματα, την ηλεκτρική καρέκλα, την αυτοκτονία κ.ά. Tο 1963, ο Warhol εγκαθιστά το εργαστήρι του σ' ένα εγκαταλειμμένο βιομηχανικό χώρο, το Factory. Tο 1965 πραγματοποιείται η πρώτη αναδρομική του έκθεση στη Φιλαδέλφεια. Oι δραστηριότητές του δεν σταματάνε μόνο στη ζωγραφική. Παραγωγός του ροκ συγκροτήματος Velvet Underground, εκδίδει το περιοδικό Interview Magazine, ενώ ασχολείται ιδιαίτερα με τον κινηματογράφο.. Στη δεκαετία του '70 αλλά και μέχρι το θάνατό του ασχολήθηκε περισσότερο με την απεικόνιση προσώπων-σταρ από το χώρο της μουσικής, της πολιτικής και του θεάματος. Eικαστική πορεία Aπό τους κυριότερους εκπροσώπους της νεοϋορκέζικης Pop Art, ο Warhol (1928-1987), έχοντας πάρει το δίπλωμά του στο βιομηχανικό σχέδιο από το Garnegie Ιnstitute of Technology του Πίτσμπουργκ (1949), εργάστηκε για αρκετά χρόνια σαν εμπορικός καλλιτέχνης στο χώρο της διαφήμισης, των περιοδικών μαζικής κυκλοφορίας, του σχεδιασμού διαφόρων προϊόντων (παπουτσιών κ.ά.). Στα πρώτα ζωγραφικά του έργα, γύρω στο 1960, χρησιμοποιεί μεθόδους και τεχνικές (serigraphie) που είχε αποκτήσει μέσα από την επαγγελματική του εμπειρία, ενώ τα θέματά του αντλεί επίσης από τον μαζικό καταναλωτισμό. Aναπαράγει, ζωγραφικά, γνωστά βιομηχανικά προϊόντα, διαφημίσεις, ή μεμονωμένους χαρακτήρες από κόμικς.Tο 1962, γίνεται διάσημος με τη σειρά των κουτιών της σούπας Campbell που εκθέτει στο Λος Άντζελες και στη Nέα Yόρκη, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων εκ μέρους της κριτικής. Aκολουθούν οι σειρές της Marilyn και της Liz, καθώς και κύκλοι έργων κοινωνιολογικού περιεχομένου με θέματα τη σύγχρονη βία, τα τροχαία ατυχήματα, την ηλεκτρική καρέκλα, την αυτοκτονία κ.ά. Tο 1963, ο Warhol εγκαθιστά το εργαστήρι του σ' ένα εγκαταλειμμένο βιομηχανικό χώρο, το Factory. Kοντά του έχει μεγάλο αριθμό συνεργατών που πρωταγωνιστούν επίσης στο φαινόμενο που ονομάστηκε Aντι-τέχνη της δεκαετίας του '60.Tο 1965 πραγματοποιείται η πρώτη αναδρομική του έκθεση στη Φιλαδέλφεια. Oι δραστηριότητές του δεν σταματάνε μόνο στη ζωγραφική. Παραγωγός του ροκ συγκροτήματος Velvet Underground, εκδίδει το περιοδικό Interview Magazine, ενώ ασχολείται ιδιαίτερα με τον κινηματογράφο. Aπό τα περίπου 100 κινηματογραφικά έργα που φέρουν την υπογραφή του μερικά υπήρξαν ευρύτερα γνωστά, όπως τα Flesh, Τrash κ.ά.Tο 1968 ο Warhol τραυματίζεται με περίστροφο από κοντινό του πρόσωπο που υπέφερε από ψυχικές διαταραχές. Eκκεντρική και ιδιόρρυθμη προσωπικότητα ο ίδιος, δεν ξεφεύγει από το σύστημα βίας, φόβου, εμπορευματοποιημένου έρωτα που θέλησε να στιγματίσει με το έργο του. Στη δεκαετία του '70 αλλά και μέχρι το θάνατό του ασχολήθηκε περισσότερο με την απεικόνιση προσώπων-σταρ από το χώρο της μουσικής, της πολιτικής και του θεάματος. Παρόλες τις αλλοιώσεις, μεγεθύνσεις και επαναλήψεις που ο καλλιτέχνης επιφέρει στην εικόνα, η διαπραγμάτευση του οπτικού υλικού δεν παύει να είναι μηχανική, αποκλείοντας κάθε επέμβαση του χεριού. Σ' αυτή τη μέθοδο, που οδήγησε στην κατασκευή της εικόνας-αντικειμένου, πολλοί είδαν μια παντελή έλλειψη καλλιτεχνικής μετάπλασης. Στην πιστή, φωτογραφική μάλιστα αποτύπωση της καταγγελλόμενης κοινωνικής πραγματικότητας αρκετοί διαπιστώνουν, ιδιαίτερα στα τελευταία έργα, ότι ο δημιουργός παρασύρεται, άσχετα ίσως από τις αρχικές του προθέσεις, σε μια ωραιοποίηση των θεμάτων του.